Historia parafii – Parafia Ewangelicko-Augsburska w Rybniku

Początki ewangelicyzmu na ziemi rybnickiej sięgają czasów Reformacji. Po początkowym rozkwicie nastała jednak kontrreformacja i w 1629 r. ostatni ewangelicki duchowny, ks. Kissovius, został zmuszony do opuszczenia Rybnika. Legalna działalność Kościoła stała się możliwa dopiero po 1742 roku, gdy Śląsk przeszedł we władanie pruskie. Liczba ewangelików w Rybniku i okolicach zaczęła znowu wzrastać w drugiej połowie XVIII w.

Król pruski Fryderyk Wielki zobowiązał swego następcę Fryderyka Wilhelma do otoczenia opieką licznych inwalidów wojennych. Na mocy decyzji Fryderyka Wilhelma rybnicki zamek został przeznaczony na dom dla inwalidów wojennych i ich rodzin. W 1791 r. nieczynna drewniana sieciarnia w zespole gospodarczym zamku została przebudowana i przeznaczona na potrzeby rybnickich ewangelików, którzy już od 1788 r. odprawiali tu nabożeństwa.

W 1796 r. ów pierwszy, drewniany kościół uległ spaleniu. Szybko jednak został odbudowany. Z niewielkimi przeróbkami służył następnie rybnickim ewangelikom aż do 1853 r., gdy drugi pożar spowodował takie zniszczenia, że postanowiono wybudować nowy kościół. Wówczas powstała istniejąca do dziś murowana świątynia z klasycystycznym wystrojem, ołtarzem ambonowym i emporami wspartymi na czworobokowych filarach. Neoromańska wieża została dobudowana w 1875 r.

Kościół zwany był „Kościołem Inwalidów" lub – w związku z osobą fundatora – kościołem Fryderyka Wilhelma. Usamodzielnienie parafii nastąpiło w 1853 r. W roku 2026 obchodzimy jubileusz 235-lecia istnienia kościoła.